صفوى منصب انشاء و لشكرنويسى را به عهده داشت تا اينكه به مرتبهء وزارت معصوم - بيك ترقى كرد . ميرك بيك بعدها در درگاه شاه طهماسب به مجلس نويسى رسيد و سرانجام در همين مقام بود كه چشم از جهان فرو بست . 108 ابو طالب بيك ( مستوفى ) : اين شخص منصب استيفاى على قلى خان شاملو للهء شاه عباس و بيگلربيگى هرات را يافت و در ملازمت او روانهء خراسان گرديد . ابو طالب بيك چند سال در دار السلطنهء هرات روزگار گذرانيد تا اينكه عبد الله خان ازبك از ماوراء النهر لشكر به خراسان كشيد و ابو طالب بيك در مقام ميانجىگرى به اردوى ازبكان رفت . خان ازبك ابو طالب بيك را در دهانهء توپ گذاشت و با شليك آن به حيات وى خاتمه داد . 109 ابو تراب بيك ( مستوفى ) : وى چندگاهى به منصب استيفاى مشهد مقدس منصوب گشته بدان امر اشتغال داشت . از زمان فرمانروايى اسماعيل ميرزا ، ابو تراب بيك به وزارت مرتضى قلى خان پرناك حاكم مشهد رسيد و سرانجام در همين شهر چشم از جهان فرو بست . 110 حاتم بيك ( اعتماد الدوله ) : او بعد از فوت پدر به منصب كلانترى اردوباد منصوب شد ليكن به سعايت دشمنان ناچار به ترك شغل و مقام گرديد . حاتم بيك مدتى را به وزارت حكام ولايات يزد ، شيراز و كرمان گذراند تا آنكه به استيفاى ممالك محروسه معزز و سربلند گشته ، عاقبت به مقام وزارت ديوان اعلى ( اعتماد الدوله ) ارتقاء يافت . نامبرده مدت بيست سال در اين مسند به حل و عقد امور جهانيان پرداخت و بالاخره در سال 1019 ه ق كه « به تسخير قلعهء دمدم و دفع عصيان امير خان برادوست مأمور بود ، شبى در پاى قلعه ، حال بر او متغير گشت و به فجاء درگذشت . » 111 ميرزا ابو طالب خلف حاتم بيك است كه به جاى « والد غفران مآب به وزارت ديوان اعلى رسيد ؛ » 112 و در زمان تأليف عالم آراى عباسى به سال 1025 ه ق بنابر گفتهء اسكندر بيك همچنان عهده‌دار اين مقام بوده است . ادهم بيك ( مستوفى ) : بنابر آنچه اسكندر بيك منشى در عالم‌آراى عباسى آورده است « ادهم بيك مدتى به كسب قابليت و علم سياق مصروف داشت و به منصب استيفاء سركار شاهزادهء مغفور سلطان مصطفى ميرزا مأمور گشته ، در اواخر ، منصب وزارت سركار نواب ميرزا به آن جناب تعلق گرفت و چندگاهى متوجهء هيچ شغلى از مشاغل دنيا نبود تا آنكه در زمان